Transakcja wojny chocimskiej - Wacław Potocki (fragmenty)
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Żeśmy na łup poganom, na urągowisko
Pokrytym przyjaciołom i naszym sąsiadom
Nie przyszli; wszakeś serca człowieczego wiadom!
Chciejże, wszechmocny Stwórco wszytkich rzeczy, zdarzyć,
Aby pokój, któryś nam dziś raczył skojarzyć,
W tej Koronie wiekował ku twej chwale świętej,
A z nas grzechu wszelakie wykorzeń ponęty.
Pobożność, mądrość, miłość i insze pożytki
Rozmnóż Świętego Ducha, a przemierzłe zbytki,
Wstręt na niebie i ziemi (byle zaś nie w gniewie)
Do żywota, niech z nas twa prawica wyplewie.
Daj w ojczystej swobodzie, w rządzie, w dobrej sile
Wyżyć tej śmiertelności zamierzone chwile!

Koniec Wojny chocimskiej


PRZEMOWA

Wielmożnemu, mnie wielce miłościwemu panu i jedynie kochanemu synowi, jegomości panu Janowi z Lipia Lipskiemu, staroście ćchowskiemu, rotmistrzowi tegoż ćchowskiego i sądeckiego powiatów, komisarzowi do zapłaty i popisu wojska dywizji województwa krakowskiego, przy szczerym życzliwego afektu konteście, zdrowia i wszelkich szczęśliwości

Z Wojną jadę do ciebie, o mój Janie złoty!
Tegom też tylko słuchał: nie lada pieszczoty!
Czyś nie żołnierz? czyś z każdej nie jest godzien miary,
Żebym ci prezentował marsowe towary?
Tobie, drogi mój synu, daruję te karty:
Miłe księgi piśmiennym, myśliwemu charty;
Gospodarz w minucyjach, gach się kocha w piórku,
Ksiądz w krzyżu, zeszły starzec w struganym kosturku;
Strzelec lubi rucznicę; znać po kości gracza;
Broń żołnierza i wojna, cny Lipski, wyznacza.
Miał to wszytko Ulisses w swym kramie nieznany,
Gdy szukał Achillesa do wojny z Trojany,
I poznał go po łuku, choć w panieńskiej weście,
Bo wstęgi i zwierciadła należą niewieście.
Więc i ty, co sarmacka Melpomenę niesie,
Chciej przyjąć, przez me ręce, polski Achillesie!
Wielkość domu twojego, który wierzchem siąga
Rosłych Tatr Pirenejskich, ta po mnie wyciąga,
Żebym tę staropolskiej perspektywę sławy
Pod twym wydał tytułem światu do zabawy
I twoje własne w drogiej ojczyźnie zasługi,
Boś nigdy nie zamącił spólnej naszej strugi,
Którąśmy długim pasmem, jako bieży z góry,
Jeszcze kiedy tę ziemię Lech rozmierzał sznury,
Kiedy Krakus, gdzie smocy żywo ludzi jedli,

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 -  - 19 -  - 20 -  - 21 -  - 22 -  - 23 -  - 24 -  - 25 -  - 26 -  - 27 -  - 28 -  - 29 -  - 30 -  - 31 -  - 32 -  - 33 -  - 34 -  - 35 -  - 36 -  - 37 -  - 38 -  - 39 -  - 40 -  - 41 -  - 42 -  - 43 -  - 44 -  - 45 -  - 46 -  - 47 -  - 48 -  - 49 -  - 50 -  - 51 - 


  Dowiedz się więcej
1  bibliografia
2  Transakcja wojny chocimskiej – omówienie
3  Veto albo nie pozwalam - analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Transakcja wojny chocimskiej - Wacław Potocki (fragmenty)







    Tagi: