Transakcja wojny chocimskiej - Wacław Potocki (fragmenty)
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Tak i ciebie, Janie mój, drogiej rodzicielki
Scedzone do ostatniej smutne łzy kropelki
Nie strzymają: że skoroć Bellona potuszy,
Jako orzeł, choć jeszcze dobrze nie zasusza,
Lekkim ufa eurom i z gniazda się puszcza,
Kędy go chciwe serce do łowu poduszcza
(Acześ jeszcze we wszytkim nie doszedł żołnierza,
Bo się drugi w tej dobie nie wykopał z pierza),
Tameś szedł, kędy na kieł wziąwszy Rusin gruby,
Zniósszy naszych kilkakroć, do tej przyszedł chluby,
Że się księstwem oderznąć od Korony śmiele
Odważył, miawszy panów za nieprzyjaciele;
Gdzie chłop, przywykły cepom, pługowi i bronie,
Zwątpiwszy za niecnoty swoje o pardonie,
Do tej przyszedł rozpaczy: woli, niźli robić
I pierwszego znać pana, dać się śmierci dobić!
Najgorsza z takim wojna, który za swe zbrodnie
Żyć nie może, bić może: takiemu śmierć słodnie;
Taki na cudzy żywot tym bezpieczniej jedzie,
Gdy się przy swym jako kot opiera na ledzie.
I ten u mnie wędrowny, ten u mnie bywały,
Co tej wiadom żeglugi koło Cerkwie Białej.
Dobrześ sobie, rodzicom, dobrześ swoim wróżył,
Boś się tu stokroć więcej królowi przysłużył,
A ojczyźnie tysiąckroć, niż bawiąc się dworem,
Coc z wieczną sławą, z wiecznym przyznawał honorom
Hetmań wielki Potocki, włosem kryty siwym,
Po zwycięstwie Kozaków i z ordą szczęśliwym,
Gdy w poważnym krzesłowych senatorów gronie
Odwagi Leonidów koronnych wspomionie.
Przyznawał Lubomirski, pod którego klawą
Z nieśmiertelną rycerstwa polskiego padł sławą
I przypłacił kozackiej ligi Moskal grzbietem
Pod Lubarem, Ciuciura z hardym Szeremetem,
Gdzieś druhem pod Drużyną drużyniec wydrużył
Ostrą bronią, że czegoś rodząc się zadłużył,
Już kochanej ojczyźnie wypłaciłeś i tem
Szczycisz się drukowanym krwią rumianą kwitem.
O, jakoż takich wiele w Rzeczypospolitej,
Którym się serca nie tkną ich herbów kredyty,
Co się z ziemie nagrzebszy przez swój żywot pługiem,
Na ostatek w nie wiążą pospołu i z długiem!
Dopieroż kiedy nowa od Szwecyjej burza
Wszytkę Polskę zmieszawszy, dosięgła Podgórza,
Kraków wzięty; Kazimierz pomknął gdzieś ku Śląsku;
I wojsko, i hetmani w spólnym obowiązku

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 -  - 19 -  - 20 -  - 21 -  - 22 -  - 23 -  - 24 -  - 25 -  - 26 -  - 27 -  - 28 -  - 29 -  - 30 -  - 31 -  - 32 -  - 33 -  - 34 -  - 35 -  - 36 -  - 37 -  - 38 -  - 39 -  - 40 -  - 41 -  - 42 -  - 43 -  - 44 -  - 45 -  - 46 -  - 47 -  - 48 -  - 49 -  - 50 -  - 51 - 


  Dowiedz się więcej
1  Wacław Potocki - życiorys
2  Człowiek – igrzysko Boże - analiza i interpretacja
3  Transakcja wojny chocimskiej – omówienie



Komentarze
artykuł / utwór: Transakcja wojny chocimskiej - Wacław Potocki (fragmenty)




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: