Człowiek - Wacław Potocki - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Człowiek

Co jest głowa? Gęstego pełen garniec błota.
Co nos? Odchód plugastwa, że mówić sromota*.
Oczy? Bańki łez, które rzewnym płaczem cedzą,
ledwie się o frasunku* od serca dowiedzą.
Cóż uszy? Dziury na wiatr. Gęba? Do wychodu.
Brzuch? Beczka pełna gnoju i zgniłego smrodu.

I czegóż się tedy, z czego, głupi, pysznisz, człecze?
I stąd cię śmierć do grobu leda w dzień wywlecze,
gdzie dognijesz do ostatka. Ani z tobą dary
I tytuły fortuny nie pójdą na mary.
Inszy się rozpościerać w tym będzie* po tobie,
a ty, jakoś był ziemią, ziemią będziesz w grobie.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Wacław Potocki - życiorys
2  słowniczek
3  Veto albo nie pozwalam - analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Człowiek - Wacław Potocki







    Tagi: